Βυσσινοκηπος - vissinokipos,gr

A+ A A-

Μαθήματα Ζωγραφικής με τον Πέτρο Λαρδά

.
Οι μαθητές του Βυσσινόκηπου είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά επιλεγμένους πίνακες ζωγραφικής του Πέτρου Λαρδά, να ακούσουν τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από κάθε έργο τέχνης και στο τέλος να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν τον δικό τους πίνακα ζωγραφικής!

 

 
Βιογραφικό σημείωμα

Ρόδιος στην καταγωγή ο Πέτρος Λαρδάς γεννήθηκε στο νησί Λειψοί ∆ωδεκανήσου το 1951. Κατ
οικεί μόνιμα στα Γιάννινα. 
Από μικρή ηλικία στην Κάλυµνο και µετά στην Αθήνα ασχολήθηκε µε τη μουσική και τη ζωγραφική. Κατά την περίοδο των σπουδών του στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ασχολείται επαγγελµατικά µε τη μουσική, τη δημοσιογραφία, τη ζωγραφική και ερασιτεχνικά µε τη διακόσμηση, το σενάριο και τη σκηνογραφία.


Αρχίζει να εκθέτει έργα του από το 1974 στην Κύμη Ευβοίας, στη Μύκονο και στην Αθήνα. Τον Μάη του 1977 πραγ
ματοποιεί την 3η Ατομική του Έκθεση στο Πολιτιστικό Τμήμα του Παντείου και στη συνέχεια πηγαίνει στη Ρόδο όπου εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα. Εκεί µε άλλους καλλιτέχνες δημιουργούν το Σύλλογο «Εικαστικών Τεχνών και Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας ∆ωδεκανήσου» του οποίου υπήρξε πρόεδρος.

Συνεχίζει να εκθέτει έργα του σε εκθέσεις στο εξωτερικό (∆ανία, Αγγλία) αλλά και στην Ελλάδα. Από τις πιο πρόσφατες συμμετοχές του, η 13η ατομική του έκθεση στη Μεγάλη Ροτόντα του Μνημείου των Πηγών Καλλιθέας Ρόδου µε τίτλο «Θάλασσες και Μουσικοί του δρόμου».

Από το 2011 έχει μόνιμη έκθεση στην Παλιά Πόλη της Ρόδου στην Rhodes Gallery – Greek Gold, Kasiotis www.rhodesgallery.gr.
Η μέχρι τώρα δουλειά του ξεπερνά τα 2.500 έργα (σε λάδια, ακρυλικά, υδατογραφίες, παστέλ, μολύβι, κρύα σμάλτα). Πολλά από αυτά βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στο Πνευματικό Κέντρο του ∆ήμου Ιωαννιτών, στη ∆ημοτική Πινακοθήκη Ρόδου καθώς επίσης και σε πολλούς δημόσιους οργανισμούς. Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα βιβλία, περιοδικών, καρτ ποστάλ και μουσικών CDs.



Ατομικές εκθέσεις (εσωτερικού - εξωτερικού) / Έργα: Ενδεικτικά: 
Σε μόνιμο εκθετήριο στην Κύμη Ευβοίας, 1974. Σε μόνιμο εκθετήριο στα «Τρία Πηγάδια» της Μυκόνου, 1975. Πολιτιστικό Τμήμα Παντείου, 1977. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ρόδου, 1979. Loughton Essex, Αγγλία με θέμα «Αναζητήσεις», 1981. Στην Ροδιακή Έπαυλη του Δήμου Ρόδου για τον εορτασμό των 2.400 χρόνων της πόλης της Ρόδου, 1992. Αρχοντικό Πυρσινέλλα στα πλαίσια των ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ 1994, Δήμος Ιωαννιτών, 1994. Στο μνημείο Πηγές Καλλιθέας, Ρόδος, με θέμα «Εικαστικές Ενότητες», 2007. Στον πολυχώρο «Θυμωμένο Πορτραίτο», Ιωάννινα, 2008. 


Ομαδικές εκθέσεις (εσωτερικού - εξωτερικού) Ενδεικτικά: 
Βελιγράδι-Σερβία, «Μέρες Πολιτισμού- Ειρήνης-Αλληλεγγύης-Μνήμης», 1994. 
Ροδιακή Έπαυλη για τα 50 χρόνια από την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου μαζί με τους ζωγράφους Μ. Αναστασιάδη και Ν. Κολή, 1998. Στέγη Ηπειρωτικών Γραμμάτων και Τεχνών, Ισόγεια αίθουσα Δημαρχείου, Ιωάννινα, 1998. «Αρχαία Δωδώνη», Πνευματικού Κέντρου ΔΩΔΩΝΑΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών, 2000. Πανελλήνια έκθεση της ΟΤΟΕ, Γκάζι, Αθήνα, 2004. Πανελλαδική ΟΤΟΕ, Στοά Σπυρομίλιου στο City Link, Αθήνα, 2008.


Συμπόσια:
«Ιχθείς» -Πινακοθήκη Αβέρωφ-Μέτσοβο. Πολιτιστικό Συνέδριο ΟΤΟΕ (Καλαμάτα). Πολιτιστικό Συνέδριο ΟΤΟΕ (Ιωάννινα). 


Συλλογές, Μουσεία, Πινακοθήκες που βρίσκονται τα έργα του καλλιτέχνη:
Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών.


Βραβεία - Διακρίσεις:
Τιμητικό Δίπλωμα: Βελιγράδι-Σερβία, «Μέρες Πολιτισμού- Ειρήνης-Αλληλεγγύης-Μνήμης», 1994. Πανελλήνια Έκθεση ΕΤΕ, Μέγαρο Μελά 1997. Ροδιακή Έπαυλη για τα 50 χρόνια από την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου μαζί με τους ζωγράφους Μ. Αναστασιάδη και Ν. Κολή, 1998. 
3ο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ζωγραφικής ΟΤΟΕ, Μέγαρο Μουσικής, 2005.



Παρουσιάσεις-κριτικές που αφορούν το έργο του καλλιτέχνη και έχουν δημοσιευθεί: Στο Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, εκδ. Μέλισσα, τομ. 2, 1999, σ. 390 Στις μονογραφίες: Σ. Παππά «Παμβώτις», 2001, σ. 63, 77, 79 Χ. Τέτση, Οι Ηπειρώτες άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, 2003, σ. 217-218 


Σε εφημερίδες της Ελλάδας και του εξωτερικού με επανειλημμένα δημοσιεύματα. Ενδεικτικά αναφέρονται: εφημερίδα «Ροδιακή», «Πρωινός Λόγος», «Νέοι Αγώνες», «Ηπειρωτικός Αγών», «Ήπειρος» και «Sjoellands Tidende» στη Δανία κ.α. Στα περιοδικά: «Ηπειρωτική Εστία», «ΔΩΔΕΚΑ», «ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ», «Ο κόσμος της Εθνικής», «Η ΤΡΑΠΕΖΑ» κ.α.


Τοποθετήσεις έργων σε δημόσιους χώρους: Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου Κτήριο ΟΤΟΕ-Αίθουσα Συνεδριάσεων (Σίνα), Αθήνα ΔΕΥΑΙ 
Εικαστικό εργαστήρι ΠΚΔΙ


Λοιπές πληροφορίες: www.myspace.com/painting_of_Petros_Lardas Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών (Μέλισσα).

Όταν το Κουκλοθέατρο συνάντησε το θεατρικό παιχνίδι...!!

Υπάρχουν χιλιάδες ιστορίες που αγαπούν τα παιδιά, που τις έχουν ακούσει πολλές φορές από διαφορετικά στόματα και όμως κάθε φορά η αγωνία και το ενδιαφέρον τους παραμένει αμείωτο μέχρι το τέλος..

Τι γίνεται όμως όταν το τέλος δεν είναι πάντα το ίδιο;

Όταν μπορούν τα παιδιά να αποφασίσουν για την τύχη των ηρώων; 

Όταν σηκώνονται από τις θέσεις τους και γίνονται ενεργοί θεατές;

 

 

 

Η Τέχνη του Δράματος

Το Εκπαιδευτικό Δράμα (DramainEducation) είναι μια μορφή θεατρικής τέχνης με καθαρά παιδαγωγικό χαρακτήρα. Στο Δράμα, ο συνδυασμός συναισθηματικής εμπλοκής και νοητικής επεξεργασίας, βίωσης και αναστοχασμού, αποβλέπει στη μάθηση με την έννοια της κατανόησης του εαυτού μας αλλά και του κόσμου. Το Δράμα χρησιμοποιεί τα βασικά στοιχεία του θεάτρου, αλλά παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες που το διαφοροποιούν από το παραδοσιακό θέατρο. Οι ιδιαιτερότητες αυτές είναι: Το δράμα στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον αυτοσχεδιασμό, ενώ δεν υπάρχει εξωτερικό κοινό. Τα μέλη της ομάδας άλλοτε λειτουργούν ως ηθοποιοί και άλλοτε ως θεατές, οι οποίοι παρακολουθούν με υπευθυνότητα και ενεργό συμμετοχή αυτά που παρουσιάζονται. Δε βασίζεται συνήθως σε γραπτό θεατρικό κείμενο, αλλά μπορεί να αντλήσει στοιχεία από πραγματικές ή φανταστικές ιστορίες. Το Δράμα ξεκινάει από το αυθόρμητο μιμητικό παιγνίδι και μπορεί να καταλήξει στη θεατρική τέχνη.

Στηρίζουμε το Δράμα σε ένα παραδοσιακό παραμύθι ''Το σπίτι του λαγού και της αλεπούς.''

 

Τα παιδιά σε κοινό ρόλο λαγού ξεκουράζονται στο σπίτι τους.

 

Ο Δάσκαλος σε ρόλο αλεπούς διώχνει τον λαγό από το σπίτι του.

 

Καταστρώνουμε το πρώτο σχέδιο.

 

Υλοποίηση του σχεδίου.

 

Το δεύτερο σχέδιο.

 

Εν ώρα δράσης.

 

Αλλάζοντας το τέλος της ιστορίας.

 

Αναστοχασμός.

Η Τέχνη του Δράματος στο Νηπιαγωγείο.

Το Εκπαιδευτικό Δράμα (DramainEducation) είναι μια μορφή θεατρικής τέχνης με καθαρά παιδαγωγικό χαρακτήρα. Στο Δράμα, ο συνδυασμός συναισθηματικής εμπλοκής και νοητικής επεξεργασίας, βίωσης και αναστοχασμού, αποβλέπει στη μάθηση με την έννοια της κατανόησης του εαυτού μας αλλά και του κόσμου. Το Δράμα χρησιμοποιεί τα βασικά στοιχεία του θεάτρου, αλλά παρουσιάζει ορισμένες ιδιαιτερότητες που το διαφοροποιούν από το παραδοσιακό θέατρο. 

 

 

Τα παιδιά σε κοινό ρόλο αλεπούς.

 

Τα παιδιά σε κοινό ρόλο λαγού.

 

 

 

 

Καταστρώνουμε ένα σχέδιο.

 

Κατάσταση προβληματισμού.

 

 

Συναποφασίζουμε.

 

Δουλεύουμε ομαδικά.

Δήμητρα και Περσεφόνη

Η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα και ο θρήνος της θεάς Δήμητρας.

Ο μύθος που «εξηγεί» τον υπέροχο κύκλο της φύσης .

Η Περσεφόνη ήταν κόρη της Θεάς της γεωργίας, Δήμητρας και του Δία. Όσο μεγάλωνε η Περσεφόνη, μεγάλωνε και η ομορφιά της. Όταν την είδε ο Πλούτωνας, θεός του Άδη, την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα και αποφάσισε να την κλέψει. Σύμφωνα με τον Ομηρικό ύμνο προς τη Δήμητρα, η νεαρή Περσεφόνη μάζευε λουλούδια στο Νύσιο πεδίο. Τη συντρόφευαν, η Αθηνά, η Άρτεμης και οι Ωκεανίδες νύμφες. Ανέμελη η Περσεφόνη, απομακρύνθηκε από τη συντροφιά της, αναζητώντας το πιο όμορφο λουλούδι. Όταν έσκυψε να πιάσει έναν νάρκισσο, η γη χωρίστηκε στη μέση και από τα έγκατα εμφανίσθηκε ένα άρμα. Οδηγός ήταν ο Πλούτωνας, που με το ένα χέρι κρατούσε τα χαλινάρια των αλόγων και με το άλλο άρπαξε την πανέμορφη κοπέλα. Οι κραυγές της δεν ακούστηκαν από κανένα και η Περσεφόνη κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο.

Η Δήμητρα έψαχνε μάταια την κόρη της, μέρα και νύχτα. Όταν έφτασε στην Ελευσίνα την είδαν οι κόρες του βασιλιά Κελέου, αλλά δεν την αναγνώρισαν, ταλαιπωρημένη και μαυροφορεμένη όπως ήταν. Η θεά δεν αποκάλυψε την ταυτότητά της και άκουσε τις κοπέλες, που παραπονιόντουσαν ότι οι γονείς τους δεν μπορούσαν να αναθρέψουν τον νεογέννητο γιο τους, Δημοφώντα. Η Δήμητρα προσφέρθηκε να μεγαλώσει το παιδί και μάλιστα να το κάνει αθάνατο. Για να το καταφέρει, άλειφε το κορμί του με αμβροσία και έτσι προστατευμένο, τον έριχνε μέσα στη φωτιά. Κάθε βράδυ το μωρό καιγόταν και κάθε πρωί, η θεά το έβγαζε απ’ φωτιά. Κάποια στιγμή όμως, την είδε η μητέρα του παιδιού, Μετάνειρα και τρομοκρατήθηκε. Έτρεξε και έβγαλε το μωρό από τη φωτιά και άρχισε να φωνάζει στη Δήμητρα. Τότε η Θεά αποκάλυψε την πραγματική της ταυτότητα στη θνητή γυναίκα, η οποία αμέσως ζήτησε συγχώρεση. Η Δήμητρα αν και έχει θυμώσει,θέλοντας να ανταποδώσει τη φιλοξενία δίδαξε τους κατοίκους της Ελευσίνας την καλλιέργεια της γης.

Η λύπη της Δήμητρας για την αρπαγή της κόρης της προκάλεσε ακαρπία. Η γη και οι καλλιέργειες άρχισαν να μαραζώνουν. Μετά από καιρό, ο Ήλιος που έβλεπε τα πάντα απ’ τον ουρανό, λυπήθηκε τη θεά και της είπε που βρισκόταν η κόρη της. Η Δήμητρα απαίτησε να επιστραφεί η Περσεφόνη, αλλιώς δεν θα άφηνε τη γη να ξανανθίσει. Ο Δίας, παρακινημένος απ’ τις ικεσίες των ανθρώπων που πεινούσαν, έστειλε τον Ερμή στον κάτω κόσμο και διέταξε τον Πλούτωνα να ελευθερώσει την Περσεφόνη. Ο Θεός του Άδη δεν είχε άλλη επιλογή απ’ το να υπακούσει, αλλά πρώτα έδωσε στην Περσεφόνη να φάει ένα ρόδι. Ο Πλούτωνας γνώριζε ότι αν η κοπέλα κατανάλωνε τροφή στον Κάτω Κόσμο, θα δενόταν μαζί του και δεν θα μπορούσε να φύγει. Η Περσεφόνη, έφαγε έξι σπόρια και επισφράγισε τη μοίρα της. Όταν το έμαθε η Δήμητρα, έγινε έξαλλη και για να την ηρεμήσει, ο Δίας πρότεινε ένα συμβιβασμό. Για κάθε σπόρο που έφαγε, η Περσεφόνη θα έμενε και ένα μήνα στον Άδη. Έτσι η κοπέλα θα περνούσε το μισό χρόνο δίπλα στην μητέρα της και τον άλλο μισό με τον Πλούτωνα. Η Δήμητρα αποδέχτηκε την απόφαση, αλλά δεν ξεπέρασε ποτέ το χαμό της κόρη της. Έκτοτε τους έξι μήνες που η Περσεφόνη βρισκόταν στον Άδη, η Δήμητρα πενθούσε και μαζί της πενθούσε και η φύση. Τα δέντρα έχαναν το φύλλωμά τους, οι καλλιέργειες ασθενούσαν και βαρύς χειμώνας έπεφτε στη γη. Όμως όταν η Περσεφόνη επέστρεφε στη μητέρα της, η χαρά της Δήμητρας πρασίνιζε τη γη και άνθιζε τα φυτά.

 

 

Οι κούκλες ζωντανεύουν τον μύθο.

Η Δήμητρα ψάχνει την Περσεφόνη.

Η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα.

Η Δήμητρα μαθαίνει στους κατοίκους της Ελευσίνας να καλλιεργούν τη γη.

Η Δήμητρα στο παλάτι του Κελεού.

Ο Ερμής δίνει τη λύση.

Η ιστορία συνοδεύεται ζωντανή μουσική.

Ομαδική εργασία.

Βυσσινόκηπος - vissinokipos.gr

Επικοινωνήστε μαζί μας

Διεύθυνση : Βεργίνας κ Πανταζίδη Ιωάννινα 45221

Τηλ : 2651400667

Email : info@vissinokipos.gr

   

Facebook

Που θα μας βρείτε